… het is nu 10 jaar geleden.
Mijn werkgever droomde van een team van energieke en fitte medewerkers. Hijzelf was dol op hardlopen; en dus zocht hij contact met Aart Stichter, één van Nederlands bekendste marathonlopers. En Aart ging ons trainen; elke 6 weken troffen we elkaar op zaterdagochtend in het Amerongense bos. Ieder trainde op zijn of haar eigen tempo en na afloop lunchten we gezellig samen en liepen we soms wedstrijden voor goede doelen. Daar is mijn droom begonnen. Om ooit eens een hele marathon te lopen. DE Marathon van New York!

Het kwam er niet van. Elk jaar waren er weer redenen om het niet te doen; mantelzorg, te druk, blessures, verhuizingen; wie maakt het niet mee. Maar de droom bleef. 1x een hele marathon….

En toen werd mijn moeder ziek. Ernstig ziek. Opnieuw mantelzorg. En dan de goedbedoelde welgemeende adviezen; zorg ook goed voor jezelf in deze tijd…
Dat was de trigger.
Want als je traint voor een marathon kan dat alleen als je goed voor jezelf zorgt; aandacht voor voeding; naar buiten voor je training (en gelijk even je hoofd leegmaken) en je rust pakken. 
En dus schreef ik me in, in een split second. Het voelde goed. Dit wordt een positief avontuur in een tijd van afscheid nemen.

Daarom draag ik de marathon aan haar op. Mijn moeder. En zij koos de goede doelen. De ene vanwege haar ziekte. De ander vanwege heel positieve ervaringen met Cliniclowns die kinderen maar ook dementerende ouderen even het verdrietige “nu” laten vergeten door hun magische verbeelding. Waardoor alles net weer even wat beter te dragen is. 

Cliniclowns zijn professioneel opgeleide deskundigen in hun belangrijke vak. Daarom zijn de 80 Cliniclowns in Nederland in loondienst. Cliniclowns is een stichting die zonder afhankelijk te zijn van subsidies dit belangrijke werk doet. Help je mee dit belangrijke werk te kunnen voortzetten? Jouw bijdrage is zeer gewaardeerd! Klik op de link en draag bij wat je wilt en kunt missen. Iedere euro is welkom…

Hartelijk dank, Jeannette van Beek

 

 

Blog door: Jeannette van Beek